Ithaki’nin Japon klasikleri serisinden çıkan kitabı Alper Kaan Bilir çevirmiş. Japon tarihi hakkında pek bilgim yok ama sanırım 19. yüzyılın sonlarında geçiyor. Değişmekte olan kenti bir aşkın arka planında anlatıyor. Öğrenciler, hizmetçiler, ayakçılar ve 3 kadın karakter de olmak üzere toplumun çeşitli katmanlarından insanların portresini çiziyor. Karakterler üzerinden dönemin sosyal yapısını ve değişen Japonya anlatıyor. Yalnızca kabullenip devam edenin hayatta kaldığı kaderlerine söz geçiremeyen kadınlar, ayrıcalıklı bir hayata hazırlanan edebiyat düşkünü öğrenciler ve onlara hizmet eden sıradan insanların bir iki cümleyle anlatılan duygularını yazar sade bir şekilde tasvir etmiş. Küçük sevimli aynı zamanda düşündürücü bir kitap.
Yazarın bir general ve doktor olmasının yanı sıra batı şiir sanatını Japoncaya ilk kez tanıyan ilk kişi olduğunu buraya not etmek isterim.
Kitaptan bazı cümleler:
“Bir süre sonra o arka sokakta devrim niteliğinde değişimler yaşandı. Bir gece Suezo oradan geçerken işporta tezgahını duvarın dibinde göremedi”
“Böyle uzun süredir komşu olduğu halde pek ahbaplık etmemiş iki kişi, Okada’yla ben sık sık birbirimizin odasına uğrar olduk”
“Eskiden hep başkalarına bel bağlayarak yaşadığı halde şimdi, hiç ummadığı bir anda bağımsızlaştığını fark etti.”
Yaban kazı – ogaı morı
